De grote sprong

Een jaar of 12 geleden verslond ik boeken over zwangerschap en baby's. Toen ik ontdekte dat ik ineens twee baby's kreeg, vulde ik mijn kast met titels zoals "Oei, een meerling".
Ik was goed voorbereid op het moederschap dacht ik.
👶👶
Al snel ontdekte ik dat geen boek dé handleiding is voor jouw baby. 
Het groeien gaat met ups en downs, zowel voor de kinderen als voor de ouders.
Ik vond de eerste stappen in de kleuterschool ontzettend spannend, maar ik liet mijn kleintjes achter met een gerust hart bij mijn lieve collega's. Voor de lagere school ging dat net zo.
Tot twee maanden geleden kon ik hen elke dag op school knuffelen en wist ik wat ik kon verwachten.
Maar over een dag of tien starten mijn meisjes in het eerste middelbaar.
De brieven van hun nieuwe school zijn voor mij even nieuw als voor andere ouders, 
ik weet niet hoe het allemaal zal lopen. 
Alles is zo nieuw. 
Naast de veranderende lijfjes en emotionele perikelen, 
komt voor mijn gevoel nu het grote moment van loslaten.
Ik kan het, dat weet ik. 


Reacties

  1. zo herkenbaar Griet. 2 jaartjes geleden ervaarde ik deze spanning. ondertussen gaat dochter hier naar het derde jaar. Nog meer loslaten, groter worden. en naar een nieuwe schoolgebouw in de stad (jaar 1 en 2 zit op aparte campus hier). dit geeft hier ook veel spanning in huis merken we, hoe zal het lopen in dat nieuwe schoolgebouw, op die nieuw fietsroute, met al die nieuwe leerkrachten ... het blijft een verhaal van elke keer weer loslaten en ook van genieten en kijken hoe ze opgroeit. Veel succes voor jou en voor emma en Mona op 1 september, het komt in orde.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had hier even nood aan, aan een medemoeder :-) x

      Verwijderen
  2. Jij gaat dat gewoon goed doen.
    En de meisjes ook :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ken dat gevoel, ik heb het ook 2 jaar geleden mogen ervaren. De tijd gaat zoooo snel en voor je het weet zijn je meisjes gewend aan hun nieuwe school.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hier ook eentje naar het eerste middelbaar! Soms toch nog mijn klein meisje maar in het echt al een hele dame! Zelf is ze er helemaal klaar voor! De outfit is gekozen, de boekentas staat klaar,...maar ik...ik mag haar zelfs nt meer brengen ze gaat die 8km wel met de fiets met vriendinnen �� en grote stap die we ook wel weer overleven zeker!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bij ons is de school op wandelafstand. Ze kunnen ze zien vanuit hun slaapkamerraam. Waar maak ik me druk over :-)

      Verwijderen
  5. Herkenbaar, behalve die meerlingen-perikelen dan :-)
    Het gaat nu zo snel en mijn meisje is opeens zo aan het puberen en veranderen, gelukkig heb ik er nog een kleiner dat ik nog niet moet loslaten 🙈❤

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Kleine meisjes worden groot ... Steeds een beetje meer loslaten ... Dat is niet gemakkelijk, maar het gaat je vast goed lukken. Herkenbaar hoor. Deze moeder vindt loslaten (ook) niet gemakkelijk. Slik ...
    Wat een prachtige foto weer van je mooie dochters!
    Groet, Ilse (by-ik.blogspot.nl)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Moeders en hun hart hé. Succes op 1 september.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Loslaten is "houden van"...... Niet altijd even makkelijk.....martine

    BeantwoordenVerwijderen
  9. En zij denken waarschijnlijk: eindelijk kijkt ze niet meer voortdurend mee over onze schouder, eindelijk verlost ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wij doen ons best om die schatjes in het middelbaar ook helemaal op hun gemak te stellen, hoor. Al begrijp ik dat elke drempel moeilijk is, als mama. Hier start de jongste ook in de kleuterklas. *slik*

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Dankjewel voor jouw reactie!